FujiFilm GFX 100RF – jestem na tak, ale…
Plejada aparatów FujiFilm w ciągu ostatnich lata stała się bardzo pokaźna, a firma oferuje sprzęty zarówno dla tych najbardziej wymagających, jak i aparaty zabawki dla tych, których potrzeby w kwestii jakości optycznej nie są najbardziej wygórowane, ale potrzebują miniaturyzacji i świeżości. Ostatnio zachwalałem FujiFilm X-half za to, że ten aparat przywrócił mi radość fotograficznej zabawy, a dziś chciałem sprawdzić czy filozofię fotografowania obecną w tamtym maluszku udało się przenieść na znacznie bardziej zaawansowany aparat dedykowany raczej profesjonalistom o określonych potrzebach. Mowa będzie oczywiście o FujiFilm GFX 100RF. Zapraszam do lektury!
Moja fotografia od lat dzieliła się na kilka różnych płaszczyzn fascynacji, które najlepiej opisałbym za pomocą ogniskowych: 28mm – sytuacje, dokumentacje, 35mm – otoczenie, zbliżenie. 50mm – portret i wszystko po trochu, uniwersalność, wszystko powyżej – okazjonalne wycinanie rzeczywistości, podglądactwo. Ważne jest to o tyle, ze aparat FujiFilm GFX 100RF to sprzęt, w którym decydujemy się na jeden sposób obrazowania i przekłada się to bardzo mocno na to jak fotografujemy, po co fotografujemy i kiedy chcemy zabierać aparat ze sobą.
Fujinon 35mm F4 Super EBC GF to obiektyw o jakim zdecydowano, że będzie sercem całego systemu i za jego pomocą będziemy patrzeć i dokumentować otaczający nas świat, To ciekawie plasuje aparat FujiFilm GFX 100RF jako aparat z pogranicza reportażu, dokumentu, a najbardziej chyba każe patrzeć na niego jako narzędzie codziennego użytku, które stanie się nierozłącznym towarzyszem podróżników, dokumentalistów, street’owców, ale też estetów, którzy pragną swoją codzienność ujmować za pomocą sprzętu pięknego, bo tej cechy tej puszce nie da się odmówić, choć to niech pozostanie moim subiektywnym odczuciem.
Zaś mózgiem czy raczej „cyfrową duszą” systemu jest matryca – 102 Mpx w formacie 44mm x 33mm, czyli tym do czego przyzwyczaiło nas FujiFilm w serii GFX już od kilku generacji. Po wszelkiego rodzaju przeliczeniach matematycznych i innych zawiłościach okazuje się, że kąt widzenia odpowiadałby 28mm dla pełnej klatki, co sprawia, że w zasadzie bezpośrednim konkurentem tego sprzętu jest przede wszystkim Leica Q3 i inne aparaty serii Q, ale biorę pod uwagę głównie najnowszą konstrukcję. Nie będę robił z tego porównania, bo uważam, że to odrobinę inne sprzęty, choć sam skłaniałbym się o dziwo ku 100RF.
Sama budowa aparatu jest całkiem przyjemna, jednakże mam kilka konstrukcyjnych uwag, których nie rozumiem i nie chcę rozumieć, bo są dla mnie niemałym faux pas. Mianowicie dźwigienka na froncie aparatu służąca do cropowania i jej umiejscowienie to nieporozumienie, bo nie zliczę ile razy podnosząc aparat do oka moim oczom nie ukazywał się pełny kadr tylko jego wycinek, swoją drogą przedstawianie nam idei symulowania ogniskowej za pomocą crop’a to policzek dla konstruktorów optyki i fizyki, ale co kto lubi.
No i to już. Koniec żalów. Nie mam więcej cierpkich słów dla tego aparatu. Może jedynie brak stabilizacji matrycy, ale rozumiem, że nie udałoby się jej zmieścić bez narażania gabarytów sprzętu, a te pozostają naprawdę przyjemne jeśli będziemy pamiętać, że za szkłem kryje się „kiszonkowy średni-format”. Swoją drogą kolejny raz mam problem z tym jak nazywać matrycę o wymiarach 44mm x 33mm, bo ta nijak ma się do tego co możemy spotkać na przykład w ściankach cyfrowych Phase One’a.
Co zaś tyczy się tego jak te wszystkie czynniki przekładają się na przyjemność fotografowania, a także jakość powstałych obrazków to muszę przyznać, że tutaj aparat FujiFilm GFX 100RF zaskoczył mnie po raz kolejny, bo korzystanie z tego sprzętu przypomina mi konstrukcję bardziej zbliżoną do klasycznego point and shoot’a, choć z możliwością profesjonalnej kontroli wielu parametrów, a jednocześnie z jakością, której próżno szukać na rynku w innych konstrukcjach o takich gabarytach.
Obrazek ma przyjemną dynamikę, a do tego obiektyw Fujinon 35mm F4 Super EBC GF sprawia, że wokół fotografowanego obiektu pozostaje pewnego rodzaju oddech i choć samo rozmycie nie wysuwa się tu na pierwszy plan to dzięki temu, że tło jest spokojne możemy obserwować jak przedmioty czy ludzie pięknie wyłaniają się z nieostrości. Zaś w kwestii samej ostrości to tejże jest wystarczająco w każdej sytuacji i pozwala, dostrzec detale niewidoczne gołym okiem. Dobry balans i przyjemnie się na to patrzy. Szczególnie przez wizjer, który również sprawia, że fotografowanie tym sprzętem należy rozpatrywać w kategorii przyjemności w końcu EVF o rozdzielczości 5,67mpx i powiększeniu 0.8x to dobre osiągi.
Poza tym system AF, któremu można realnie zaufać i w przypadku prostych sytuacji mieć pewność, że trafi w punkt, w który akurat ma trafić. Doczepiłbym się do wszechobecnego dzisiaj na rynku systemu focus-by-wire w przypadku manualnego ostrzenia, bo preferowałbym jednak klasyczne ogniskowanie, zamiast elektronicznego przeniesienia, ale no cóż co kto tam lubi…
Zdjęcia przykładowe 2000px wykonane za pomocą aparatu FujiFilm GFX 100RF
Pliki 1:1 do pobrania wykonane za pomocą aparatu FujiFilm GFX 100RF
Podsumowanie
FujiFilm GFX 100RF to aparat, który wspominać będę miło, ale jednocześnie jest trochę jak wygodne, drogie buty, do których notorycznie wpada kamyk. Nieważne ile razy byś go nie wyrzucił on non-stop się pojawia. Możesz próbować różnymi ścieżkami, ale zawsze coś Cię będzie uwierać. Może i nie znam lepszego kompaktowego sprzętu z takimi możliwościami obrazowania, a nawet wiem, że takowego na rynku nie ma, ale jednocześnie nie jest to ideał. Mam poważne zarzuty w postaci braku stabilizacji, tej nieszczęsnej dźwigni symulowania ogniskowych. Tu pojawiają się dziury, które może wypełnić idea kupna używanego GFX’a i FujiFilm GF 50mm F3.5 R LM WR, ale to chyba opowieść na inne czasy. Pozdro!
Aparat FujiFilm GFX 100RF jest dostępny w InterFoto.eu
