FujiFilm X-half – od sceptyzmu do miłości!
Tęskniłem za prostymi, miniaturowymi aparacikami typu point and shoot i dostałem to czego chciałem! FujiFilm X-half to cudowna zabawka z własnym charakterem, który mi osobiście podszedł do gustu i wiem do czego mógłbym go wykorzystać! Na tym można byłoby zakończyć, ale chciałbym napisać troszkę więcej, bo myślę, że ten aparacik zasługuje na kilka słów.
Mały, kieszonkowy sprzęt, charakterystyczny styl obrazowania i dyskusyjna jakość, a w zasadzie jej brak i operowanie estetyką błędu, szumem i wręcz brzydotą obrazka. Tak bym opisał moje skojarzenia z aparatem FujiFilm X-half. Te wszystkie cechy złożyły się na to, że był to najbardziej niezobowiązujący aparat jakiego używałem w ciągu bardzo długiego czasu i który pozwolił mi odczarować mit jakości i pozwolił na swobodną, frywolną zabawę medium bez potrzeby idealizowania świata. To aparat, który narzuca nam pewną estetykę i albo ją zaakceptujemy i polubimy, albo okaże się, że to kompletnie nie jest zabawka dla nas.
FujiFilm X-half od samego początku postrzegałem w kategorii fotograficznej zabawki, fetyszu i pewnego rodzaju iluzji analoga, a jakiś czas temu miałem alergię na wszystko to co udawać miało nostalgię i sprawiać, że cyfra przypominać będzie materiał światłoczuły. Z biegiem czasu moja niechęć odrobinę opadła, bo w końcu takie mamy czasy i niektóre decyzje są dziś głównie wyborem estetycznym, a nie ideowym, więc na FujiFilm X-half właśnie tak zacząłem patrzeć i co? No i właściwie okazało się, że odkryłem jak za pomocą zabawkowego aparaciku odzyskać można przyjemność z fotografii i jak ułuda ogromnej jakości obrazu ze sprzętu za grube pieniądze potrafi sprawiać, że nakładam na siebie presję, której nigdy nie chciałem czuć w związku z fotografią.
FujiFilm X-half to w zasadzie bardzo prosty aparacik, który pozwala na kontrolę wielu parametrów ekspozycji, ale u mnie skończyło się, że został typowym point and shootem – jak za najlepszej ery fotografii analogowej. Włączyłem tryb automatyczny i jedynie w gorszych warunkach oświetleniowym posilałem się lampą błyskową, co stało się moim nowym uzależnieniem, Mam na myśli oczywiście korzystanie z błysku w gorszych warunkach oświetleniowych, ale w zasadzie w tych lepszych też się zdarzało, szczególnie przy próbach fotografowania pod światło.
Co do estetyki wykonywanych za pomocą tego aparatu fotografii to ta może być dyskusyjna, bo ziarnisty obraz z matrycy o wymiarze 1 cala potrafi czasem być piękny, a innym razem po prostu kapryśny i nieudany, choć z przewagą tych bardziej satysfakcjonujących obrazków. Te wykonywać możemy jedynie w formacie .jpg i każda z fotografii okraszona z automatu będzie autorskim filtrem Fujifilm mającym symulować realnie istniejące materiały światłoczułe. Z grzeczności i szacunku do osób fotografujących na tychże nie będę przytaczał wszystkich, ale muszę przyznać, że zrzucenie z siebie ciężaru edycji i zaufanie gotowym filtrom to nie jest coś do czego jestem przyzwyczajony, niemniej muszę powiedzieć, że te dają radę, a przynajmniej ja nie widzę powodu dla, którego miałbym się na nie obrazić i próbować samemu edytować i oczekiwać, że dostanę surowe pliki z FujiFilm X-half.
To co uznałbym za największy plus może być również jednocześnie największą wadą tego aparatu, bo Ci którzy oczekiwaliby większej kontroli lub jakości jej po prostu nie dostaną, a na pewno nie powinni jej poszukiwać. Praca autofocusa jest dosyć toporna, ale nie odbierałbym mu tego, że jeśli trafi w punkt to obraz jest naprawdę satysfakcjonujący i przyjemny w swojej toporności. Sam interfejs oraz wszelkie nastawy – ograniczone do minimum działają bardzo szybko i intuicyjnie, co naprawdę daje dziką radość i sprawia, że nie musimy myśleć o niczym innym tylko o fotografii.
Galeria zdjęć przykładowych wykonana za pomocą aparatu FujiFilm X-half
Podsumowanie
FujiFilm X-half to świetna zabawka, ale także całkiem poważne narzędzie do niezobowiązującej dokumentacji rzeczywistości, gdy znudzi nam się przeogromna jakość i zapragniemy, by nasze fotografie miały nieco inny charakter. Szczególnie, że Fujinon 10,8 mm F2,8 nadaje się do tego idealnie, bo odpowiada około 32. mm na pełnej klatce, a to bardzo reporterski look. Każda chwila z tym cwanym pudełeczkiem to naprawdę bardzo dobrze spędzony czas i nie mogę powiedzieć złego słowa. Oczywiście nie jest to aparat, który zastąpi mi wszystko, ale może być to cudowne narzędzie do szkicowania i zbierania inspiracji, a może nawet stałego cyklu fotograficznego opartego tylko o ten aparacik.
FujiFilm X-half jest dostępny w InterFoto.eu
