Sony A7C i Sonnar T* FE 55 mm F1.8 ZA: mały zestaw, który nie musi niczego udowadniać
Niektóre zestawy kupuje się po to, żeby mieć wszystko: szeroki kąt, teleobiektyw i kilka ogniskowych pomiędzy. Sony A7C z obiektywem Sonnar T* FE 55 mm F1.8 ZA działa odwrotnie. Zakładasz jeden niewielki obiektyw, wychodzisz z domu i zaczynasz dostrzegać kadry, które mieszczą się w jego polu widzenia. To ograniczenie może być zaskakująco przyjemne.
Sony A7C ma pełnoklatkową matrycę 24,2 Mpix w małym korpusie. Sonnar T* FE 55 mm F1.8 ZA waży około 281 g, więc całość pozostaje wygodna na dłuższy spacer. Obiektyw nie jest wprawdzie maleńkim naleśnikiem, ale zachowuje proporcje, które mają sens z tym aparatem. Nie zmienia Sony A7C w korpus doczepiony do wielkiego kawałka szkła. Można trzymać zestaw pod ręką i fotografować bez poczucia, że na każde wyjście trzeba pakować osobną torbę.
Dlaczego właśnie 55 mm?
Pięć milimetrów różnicy wobec klasycznej pięćdziesiątki wygląda niepozornie na papierze. W praktyce Sonnar daje kadr trochę ciaśniejszy. Łatwiej wyłuskać człowieka z otoczenia, fragment wystawy, detal twarzy czy grę światła na ścianie. W portrecie środowiskowym i spokojniejszym reportażu to bardzo użyteczna perspektywa.
Ma też swoją cenę: w ciasnym mieszkaniu, przy dużym stole albo w wąskiej uliczce czasem zwyczajnie zabraknie miejsca, żeby się cofnąć. Jeśli szukasz jedynego obiektywu do podróży i chcesz pokazywać dużo kontekstu, 35 mm może być łatwiejsze. Jeśli lubisz wybierać z rzeczywistości mniejsze fragmenty, 55 mm szybko zaczyna wydawać się naturalne.
Ostry od pełnego otworu, ale z własnym charakterem
Sonnar T* FE 55 mm F1.8 ZA zapracował na opinię wyjątkowo ostrego standardu. Testy chwalą szczególnie centrum kadru już przy F1.8, a po przymknięciu obraz staje się bardzo równy. Na 24-megapikselowej matrycy Sony A7C nie trzeba zamykać przysłony tylko po to, by uzyskać wyraźne zdjęcie. F1.8 jest tu ustawieniem do normalnego używania, także wtedy, gdy fotografowany człowiek nie stoi idealnie pośrodku.
Lubię w tej konstrukcji połączenie ostrości z dość łagodnym przejściem w nieostrość. Tło potrafi wyglądać spokojnie, choć nie należy oczekiwać efektu znanego z dużego obiektywu o jasności F1.2. Punktowe światła poza płaszczyzną ostrości czasem przybierają kształt „kocich oczu”, a w krążkach bokeh mogą pojawić się pierścienie. To dobry przykład obiektywu, którego rysunek warto oceniać na całym zdjęciu, nie na powiększonym fragmencie.
A7C pomaga, Sonnar czasem przypomina o swoich latach
Autofokus jest szybki i cichy, a wykrywanie twarzy i oka w Sony A7C dobrze pasuje do fotografowania ludzi na F1.8. W dobrym świetle zestaw pozwala skupić się na chwili. Nie obiecywałbym jednak stuprocentowej skuteczności przy gwałtownym ruchu lub w mroku. W teście Sony A7C z tym obiektywem śledzenie idącej osoby wypadło dobrze, lecz przy biegnącym psie trafień było wyraźnie mniej.
Są też wady samej optyki. Na pełnej klatce winietowanie przy F1.8 jest mocne. Przy kontrastowych detalach przed i za punktem ostrości można zobaczyć kolorowe obwódki, czyli podłużną aberrację chromatyczną. Profil obiektywu ułatwia korekcję winiety i niewielkiej dystorsji, ale kolorowych obwódek nie zawsze pozbędziemy się równie łatwo. Minimalna odległość ostrzenia wynosi 50 cm, więc Sonnar nie zastąpi obiektywu do zbliżeń drobnych przedmiotów.
Dla kogo jest ten duet?
Dla kogoś, kto chce lekkiej pełnej klatki do portretów, codziennych obserwacji i fotografii ulicznej prowadzonej z odrobinę większego dystansu.Sony A7C daje sprawny aparat, a Sonnar T* FE 55 mm F1.8 ZA wnosi świetną ostrość i obraz, który nie wydaje się wyłącznie demonstracją parametrów. Ma słabości, które warto znać przed zakupem. Jeśli jednak odpowiada Ci ta ogniskowa, jest to zestaw, po który łatwo sięgać także wtedy, gdy nie masz w planach żadnej „poważnej sesji”. A z takich wyjść często wraca się z najlepszym zdjęciem.
Sprzęt omawiany w tekście znajdziesz w sklepie InterFoto.eu:
Galeria zdjęć:
