Samyang AF 75mm F1.8 na Sony A7C: czy jasna stałka daje lepszy obrazek niż zoom?
Samyang AF 75mm F1.8 FE jest mały, lekki i nie wygląda jak obiektyw, który musi komukolwiek cokolwiek udowadniać. W połączeniu z niewielkim korpusem Sony A7C tworzy zestaw wręcz kieszonkowy jak na pełnoklatkowy aparat z jasnym, krótkim teleobiektywem. Nie będzie to jednak klasyczny test ostrości, autofokusa i pracy pod światło. Tym razem interesuje nas przede wszystkim obrazek.
Pytanie jest proste: czy jasna stałka 75 mm daje na pełnej klatce zauważalnie inny efekt niż uniwersalny zoom ustawiony na tę samą ogniskową?
Naprzeciw Samyanga staje Tamron 28-75mm F2.8 Di III RXD ustawiony na 75 mm. Kadry wykonaliśmy parami, z możliwie podobnego miejsca i przy podobnym ustawieniu ostrości. Samyang pracował przy F1.8, a Tamron przy F2.8. Nie chodzi więc o sprawdzenie, który obiektyw jest ostrzejszy na identycznej przysłonie. Porównujemy raczej dwie różne propozycje obrazowania: jasną i kompaktową stałkę oraz praktyczny zoom ze światłem F2.8.
Uwaga: w tekście znajdują się pary zdjęć. Zdjęcie lewe zawsze jest wykonane obiektywem Samyang AF 75mm F1.8 FE przy F1.8 a zdjęcie prawe zawsze obiektywem Tamron 28-75mm F2.8 Di III RXD ustawionym na 75 mm przy F2.8.
75 mm: ogniskowa pomiędzy standardem a klasycznym portretem
Ogniskowa 75 mm znajduje się bardzo blisko portretowego klasyka, ale pozostaje odrobinę szersza niż 85 mm. Dzięki temu łatwiej pokazać nieco więcej otoczenia, zachowując przy tym naturalną perspektywę i wygodny dystans od fotografowanej osoby. Dobrze sprawdza się zarówno w portrecie, jak i w fotografii detalu, codziennych obserwacjach czy spokojnym reportażu.
Tamron oferuje tę ogniskową na końcu swojego zakresu i pozwala w jednej chwili wrócić do szerszego kadru. Samyang odbiera tę wygodę, ale w zamian daje przysłonę F1.8 czyli o około 1⅓ EV jaśniejszą od F2.8. To nie tylko możliwość pracy przy niższym ISO lub krótszym czasie. To przede wszystkim płytsza głębia ostrości i mocniejsza separacja głównego motywu od tła.
Samyang AF 75mm F1.8 przy F1.8 kontra Tamron 28-75mm F2.8 przy F2.8
Już w pierwszej parze warto patrzeć nie tylko na wielkość krążków nieostrości. Równie istotne jest to, jak szybko obraz przechodzi z obszaru ostrego w nieostry i czy tło pozostaje czytelne, czy zmienia się w bardziej miękką, abstrakcyjną powierzchnię. Różnica między F1.8 a F2.8 nie usuwa otoczenia, ale wyraźnie zmienia jego znaczenie w kadrze.
Przy Samyangu uwaga widza szybciej zatrzymuje się na fotografowanym obiekcie. Tło jest silniej rozmyte, a płaszczyzna ostrości staje się bardziej selektywna. Tamron pokazuje więcej kontekstu i zachowuje mocniejszy związek między głównym motywem a otoczeniem. Nie musi to być wada: w portrecie środowiskowym dodatkowa czytelność drugiego planu może działać na korzyść zdjęcia.
Bokeh to nie tylko ilość rozmycia
Samo stwierdzenie, że F1.8 rozmywa tło mocniej niż F2.8, nie byłoby szczególnie odkrywcze. Ciekawsze jest porównanie charakteru nieostrości: kształtu jasnych punktów, sposobu odwzorowania drobnych gałęzi i kontrastowych krawędzi oraz tego, czy tło uspokaja się, czy nadal przyciąga wzrok własną strukturą.
Właśnie dlatego publikujemy pary podobnych kadrów zamiast wyciągać wnioski z dwóch zupełnie różnych zdjęć. Przy takim zestawieniu łatwiej ocenić nie tylko głębię ostrości, ale też ogólny sposób budowania obrazu przez oba obiektywy.
Im większa odległość od fotografowanego motywu, tym mniej spektakularna staje się różnica w głębi ostrości. Nadal jednak widać, że Samyang łatwiej odcina pierwszy plan i upraszcza tło. Tamron daje bardziej informacyjny, uporządkowany obraz – mniej efektowny pod względem separacji, ale często bardziej użyteczny wtedy, gdy otoczenie ma pozostać częścią opowieści.
Stałka kontra zoom: charakter czy wygoda?
Tamron 28-75mm F2.8 Di III RXD pozostaje rozwiązaniem bardziej uniwersalnym. Jeden obiektyw wystarcza do szerokiego kadru, standardu i krótkiego tele, a światło F2.8 jest stałe w całym zakresie. Jeśli zdjęcia powstają szybko i nie ma czasu na zmianę optyki, trudno przecenić tę swobodę.
Samyang AF 75mm F1.8 FE proponuje coś innego. Jest niewielki, bardzo dobrze pasuje gabarytami do Sony A7C i pozwala mocniej wykorzystać pełną klatkę do pracy z małą głębią ostrości. Ograniczenie do jednej ogniskowej może być niewygodne, ale bywa również twórcze: zamiast zmieniać pozycję pierścieniem zoomu, trzeba świadomie wybrać własny dystans i sposób budowania kadru.
Czy warto wybrać Samyanga 75mm F1.8, mając zoom 28-75mm F2.8?
To porównanie nie prowadzi do wniosku, że jasna stałka zastępuje zoom albo że zoom czyni stałkę zbędną. Oba obiektywy mogą obejmować tę samą ogniskową, lecz służą trochę innemu sposobowi fotografowania.
Tamron wygrywa elastycznością i szybkością działania. Samyang odpowiada mniejszym zestawem oraz możliwością uzyskania wyraźnie płytszej głębi ostrości. Przy F1.8 łatwiej zbudować obraz oparty na pojedynczym akcencie, miękkim tle i mocniejszej separacji planów. Przy F2.8 otoczenie częściej pozostaje czytelne i ma większy udział w kadrze.
Ostatecznie najważniejsze pytanie nie brzmi więc: który obiektyw jest lepszy? Bardziej trafne będzie: czy w swoich zdjęciach częściej potrzebujemy swobody zoomu, czy charakteru i dodatkowego światła jasnej stałki?
Poniższe pary kadrów najlepiej pozwalają odpowiedzieć na nie samodzielnie. Dajcie znać, który sposób obrazowania bardziej do Was przemawia: Samyang 75 mm przy F1.8 czy Tamron 75 mm przy F2.8?
Sprzęt omawiany w tekście znajdziesz w sklepie InterFoto.eu:
