Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM i Canon EOS-1D X Mark II: szerokie spojrzenie na codzienność
Jeden zestaw, wiele różnych historii
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM najczęściej kojarzy się z fotografią architektury, wnętrz, krajobrazów oraz reportażem. Szeroki kąt pozwala objąć rozległą przestrzeń, podkreślić perspektywę i pokazać fotografowany obiekt razem z jego otoczeniem. Nie oznacza to jednak, że taki obiektyw trzeba rezerwować wyłącznie dla monumentalnych budynków czy efektownych widoków.
Podczas spaceru z aparatem Canon EOS-1D X Mark II wykorzystałem go do fotografowania bardzo różnych tematów: polnych kwiatów, psów, zestawu z burgerem w restauracji, widoku Warszawy z okien bloku na Woli, portretu mamy w ogrodzie, przydrożnej kapliczki, kościoła oraz ruin pałacu w Okuniewie. Tak szeroki zakres tematów dobrze pokazuje, że profesjonalny zoom szerokokątny może być nie tylko specjalistycznym narzędziem, lecz także uniwersalnym obiektywem do opowiadania o codzienności.
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM: klasyczny szerokokątny zoom
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM oferuje zakres ogniskowych od ultraszerokich 16 mm do bardziej naturalnych 35 mm. Na pełnoklatkowym korpusie pozwala więc szybko przechodzić od rozległych planów do spokojniejszych kadrów środowiskowych, bez konieczności zmiany obiektywu.
Stała maksymalna przysłona F2.8 jest dostępna w całym zakresie ogniskowych. Ułatwia fotografowanie w słabszym świetle, ale daje również większą swobodę w oddzielaniu głównego tematu od tła. Choć przy szerokich ogniskowych nie należy spodziewać się tak niewielkiej głębi ostrości jak w jasnym obiektywie portretowym, odpowiednio mała odległość od fotografowanego obiektu pozwala uzyskać wyraźnie zarysowany pierwszy plan i łagodniejsze otoczenie.
Canon klasyfikuje ten model jako profesjonalny obiektyw serii L. Konstrukcja wykorzystuje szybki napęd autofocusa USM, a obiektyw zachowuje stałą jasność F2.8 w całym zakresie zoomu. Zakres 16–35 mm daje dwa wyraźnie odmienne sposoby fotografowania. Przy 16 mm najważniejsze stają się przestrzeń, perspektywa i relacje pomiędzy planami. Ogniskowa 35 mm pozwala natomiast podejść do sceny spokojniej i ograniczyć charakterystyczne dla ultraszerokiego kąta rozciąganie elementów znajdujących się przy krawędziach kadru.
Canon EOS-1D X Mark II: profesjonalna lustrzanka w spokojniejszym wydaniu
Canon EOS-1D X Mark II powstał przede wszystkim z myślą o fotografii sportowej, reporterskiej i przyrodniczej. Pełnoklatkowa matryca CMOS ma rozdzielczość około 20,2 megapiksela, a aparat wykorzystuje dwa procesory DIGIC 6+. Konstrukcja oferuje mocowanie Canon EF, dlatego obiektyw Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM współpracuje z nią bez adaptera i zachowuje swój nominalny zakres ogniskowych. Korpus może fotografować z szybkością do 14 klatek na sekundę z działającym autofocusem i pomiarem ekspozycji, a w trybie Live View osiąga do 16 klatek na sekundę. W przypadku kwiatów, architektury czy obiadu takie osiągi oczywiście nie są najważniejsze. Nadal przydają się jednak szybkość reakcji, pewny chwyt oraz sprawnie działający autofocus.
To interesujące połączenie: aparat projektowany z myślą o zawodowym reportażu został wykorzystany do rejestrowania zwyczajnych, prywatnych i pozornie nieistotnych scen. Dzięki temu zdjęcia nie są demonstracją maksymalnych osiągów korpusu, lecz próbą sprawdzenia, jak profesjonalny sprzęt radzi sobie podczas niespiesznego spaceru.
Polne kwiaty: szeroki kąt blisko natury
Fotografowanie polnych kwiatów obiektywem 16–35 mm pozwala wyjść poza klasyczne zbliżenia. Zamiast izolować pojedynczą roślinę, można pokazać ją jako fragment większego środowiska: łąki, ogrodu, polnej drogi albo zarośniętego obrzeża miejscowości.
Najbardziej dynamiczne efekty daje ustawienie aparatu stosunkowo nisko i zbliżenie się do pierwszego planu. Kwiaty mogą wówczas dominować w dolnej części kadru, podczas gdy szerokie pole widzenia obejmuje niebo, drzewa lub zabudowania znajdujące się dalej. Taki sposób fotografowania wzmacnia wrażenie przestrzeni. Niewielkie rośliny przestają być jedynie detalem i stają się punktem wyjścia do opowiedzenia o całym miejscu.
Warto uważać na skrajne części kadru. Przy ogniskowej 16 mm elementy umieszczone blisko narożników mogą zostać optycznie rozciągnięte. W fotografii roślin nie zawsze jest to wada. Czasem właśnie takie przerysowanie tworzy bardziej organiczną, niemal zanurzoną w naturze perspektywę.
Psy: szybkość aparatu i bliskość szerokiego kąta
Fotografowanie psów szerokokątnym zoomem wymaga podejścia bliżej niż przy użyciu teleobiektywu. Dzięki temu zdjęcia stają się bardziej bezpośrednie. W kadrze pojawia się nie tylko samo zwierzę, lecz także ogród, ścieżka, trawa czy człowiek znajdujący się obok. Ogniskowa 35 mm jest dobrym wyborem do spokojniejszych portretów środowiskowych. Pozwala ograniczyć przerysowanie pyska, zachowując jednocześnie wystarczająco szerokie pole widzenia. Krótsze ogniskowe można wykorzystać bardziej ekspresyjnie, szczególnie gdy pies podchodzi blisko aparatu.
W tym przypadku możliwości aparatu Canon EOS-1D X Mark II zaczynają mieć większe znaczenie. Szybki autofocus i wysoka prędkość zdjęć seryjnych ułatwiają uchwycenie krótkiego spojrzenia, ruchu uszu, nagłego podskoku albo momentu, w którym zwierzę na chwilę zatrzymuje się przed obiektywem.
Burger w restauracji: szeroki kąt przy stoliku
Fotografia zestawu z burgerem pokazuje mniej oczywiste zastosowanie obiektywu 16–35 mm. Przy ograniczonej przestrzeni w restauracji szeroki kąt pozwala objąć cały posiłek bez konieczności odsuwania krzesła lub wstawania od stolika.
Możemy pokazać jednocześnie burger, frytki, napój, fragment stołu i wnętrze lokalu. Zdjęcie zaczyna wtedy opowiadać nie tylko o samym jedzeniu, lecz także o miejscu i atmosferze spotkania. Trzeba jednak kontrolować perspektywę. Fotografowanie z bardzo bliskiej odległości przy 16 mm może nienaturalnie powiększyć element znajdujący się najbliżej obiektywu. Jeżeli zależy nam na bardziej naturalnym wyglądzie zestawu, warto skorzystać z zakresu około 28–35 mm i utrzymać aparat możliwie równolegle do powierzchni stołu. Jasność F2.8 pomaga w ciemniejszych wnętrzach, choć w fotografii całego zestawu nie zawsze warto korzystać z maksymalnie otwartej przysłony. Lekkie przymknięcie obiektywu pozwala zachować czytelność wszystkich elementów posiłku.
Warszawa z okien bloku na Woli
Widok z wyższego piętra bloku na Woli jest tematem stworzonym dla szerokokątnego zoomu. Ogniskowa 16 mm pozwala pokazać dużą część panoramy, układ dachów, ulic i kolejnych warstw zabudowy. Można objąć jednocześnie bliższe budynki oraz odległe wieżowce centrum Warszawy. W takim kadrze zakres 16–35 mm działa jak narzędzie do porządkowania przestrzeni. Przy 16 mm panorama wydaje się rozległa, a odległości pomiędzy poszczególnymi planami są mocniej zaakcentowane. Po przejściu w stronę 35 mm kadr staje się ciaśniejszy, a odległe budynki zajmują większą część zdjęcia.
Podczas fotografowania przez zamknięte okno warto ustawić przednią soczewkę możliwie blisko szyby i wyłączyć światło w pomieszczeniu. Zmniejsza to ryzyko powstania odbić. Najlepsze rezultaty daje oczywiście fotografowanie przez otwarte okno, o ile można zrobić to bezpiecznie. Panorama Woli dobrze pokazuje również, że szerokokątny obiektyw nie musi prowadzić wyłącznie do spektakularnych, pocztówkowych ujęć. Może służyć jako narzędzie do dokumentowania zmian zachodzących w najbliższym otoczeniu.
Mama w ogrodzie: portret środowiskowy
W przypadku portretu mamy w ogrodzie najważniejsze jest zachowanie równowagi pomiędzy osobą a otoczeniem. Zamiast usuwać z kadru rośliny, dom i elementy ogrodu, możemy wykorzystać je do opowiedzenia czegoś więcej o fotografowanej osobie. Najbezpieczniejszym wyborem będzie dłuższy koniec zoomu, czyli okolice 35 mm. Pozwala on podejść wystarczająco blisko, a jednocześnie ogranicza deformacje twarzy i sylwetki. Osoby nie należy umieszczać zbyt blisko bocznej krawędzi kadru, szczególnie podczas pracy na krótszych ogniskowych.
Szerokokątny portret nie izoluje bohatera. Pokazuje człowieka jako część konkretnego miejsca. Ogród przestaje być przypadkowym tłem i staje się pełnoprawnym elementem historii. To właśnie w takich scenach widać jedną z największych zalet zakresu 16–35 mm: możliwość fotografowania nie tylko tego, jak ktoś wygląda, lecz także gdzie się znajduje i z czym jest związany.
Kapliczka i kościół: architektura w otoczeniu
Przydrożna kapliczka może być fotografowana na wiele sposobów. Możemy podejść blisko i wykorzystać szeroki kąt do podkreślenia jej bryły albo cofnąć się i pokazać ją jako niewielki punkt wpisany w krajobraz. W drugim przypadku znaczenie mają otaczające ją drzewa, droga, płot oraz niebo. To one budują kontekst i pozwalają zobaczyć, jak obiekt funkcjonuje w lokalnej przestrzeni.
Podobnie wygląda fotografowanie kościoła. Przy ogniskowej 16 mm można objąć całą bryłę nawet z niewielkiej odległości. Pojawia się jednak charakterystyczne zbieganie pionowych linii, szczególnie gdy aparat jest skierowany ku górze. Efekt można wykorzystać świadomie, aby nadać budynkowi bardziej monumentalny charakter, albo ograniczyć go przez utrzymanie aparatu możliwie poziomo i późniejszą korekcję perspektywy. Obiektyw szerokokątny zachęca także do poszukiwania mocnego pierwszego planu. Brama, fragment ogrodzenia, krzyż, kwiaty czy ścieżka mogą prowadzić wzrok w stronę głównego budynku i zwiększać wrażenie głębi.
Ruiny pałacu w Okuniewie
Ruiny pałacu w Okuniewie są miejscem, w którym możliwości szerokokątnego obiektywu stają się szczególnie widoczne. Pozostałości architektury można pokazać zarówno jako samodzielny obiekt, jak i fragment krajobrazu stopniowo przejmowanego przez roślinność. Przy krótkiej ogniskowej łatwo objąć dużą część budowli, nawet jeżeli drzewa, ogrodzenie lub ukształtowanie terenu ograniczają możliwość swobodnego odejścia od obiektu. Szerokie pole widzenia pomaga także zestawiać zachowane fragmenty pałacu z otaczającą je zielenią.
W takich miejscach szczególnie dobrze działają wyraźne warstwy kadru. Na pierwszym planie mogą znaleźć się trawa, gałęzie lub fragment muru. Dalej widzimy ruiny, a ostatnią warstwę tworzą drzewa i niebo. Obiektyw 16–35 mm pozwala połączyć wszystkie te elementy w jednej kompozycji. Warto przy tym pamiętać, że najszersza dostępna ogniskowa nie zawsze będzie najlepszym wyborem. Jeżeli w kadrze pojawia się zbyt wiele przypadkowych elementów, przejście w stronę 24 lub 35 mm może pomóc uporządkować scenę i mocniej skoncentrować uwagę na architekturze.
Duży i ciężki zestaw do codziennego fotografowania
Canon EOS-1D X Mark II z obiektywem Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM nie jest lekkim zestawem spacerowym. Sam obiektyw waży około 790 gramów, ma długość około 128 mm i wykorzystuje filtry o średnicy 82 mm. Po połączeniu go z profesjonalnym korpusem otrzymujemy konstrukcję, którą wyraźnie czuć w dłoniach i na ramieniu. Duża masa ma jednak również zalety. Aparat stabilnie układa się w dłoniach, posiada rozbudowany grip do zdjęć pionowych i pozwala wygodnie pracować z większymi obiektywami EF. W przypadku portretu, fotografii psów czy architektury łatwo szybko zmieniać orientację aparatu bez pogarszania chwytu. Nie jest to sprzęt, który znika w niewielkiej torbie. To raczej zestaw dla osoby, która świadomie akceptuje jego rozmiar w zamian za szybkość, odporność, wygodę obsługi i charakterystyczne doświadczenie pracy z profesjonalną lustrzanką.
Czy Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM może być obiektywem do fotografowania codzienności?
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM nie jest najbardziej oczywistym wyborem do fotografowania rodzinnego spaceru, obiadu czy psów w ogrodzie. Właśnie dlatego może być tak ciekawy. Obiektyw nie pozwala obserwować wszystkiego z bezpiecznego dystansu. Zmusza fotografa do podejścia bliżej, zwrócenia uwagi na tło i świadomego ułożenia wszystkich elementów kadru. Każde zdjęcie staje się opowieścią nie tylko o głównym obiekcie, lecz także o przestrzeni, która go otacza.
Zakres 16–35 mm sprawdził się podczas fotografowania:
- rozległych widoków Warszawy,
- kościoła i ruin pałacu,
- niewielkiej kapliczki wpisanej w krajobraz,
- polnych kwiatów oglądanych z bliskiej perspektywy,
- poruszających się psów,
- portretu środowiskowego w ogrodzie,
- a nawet zestawu z burgerem przy restauracyjnym stoliku.
To nie tyle uniwersalność rozumiana jako możliwość wykonania każdego rodzaju zdjęcia, ile konsekwentny sposób patrzenia. Szeroki kąt łączy człowieka, przedmiot lub budynek z otoczeniem i pozwala zobaczyć codzienne sceny jako fragment większej historii.
Podsumowanie
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM w połączeniu z aparatem Canon EOS-1D X Mark II tworzy solidny, szybki i wszechstronny zestaw do fotografowania przestrzeni. Najlepiej czuje się w reportażu, architekturze i krajobrazie, ale może być równie interesujący podczas dokumentowania zwykłego dnia. Kwiaty, psy, rodzinny portret, jedzenie, panorama Warszawy oraz zabytki Okuniewa nie tworzą typowego zestawu zdjęć testowych. Razem pokazują jednak coś ważniejszego niż laboratoryjną ostrość czy szybkość autofocusa: sposób, w jaki jeden obiektyw może połączyć pozornie niezwiązane ze sobą miejsca i sytuacje.
Canon EF 16–35 mm F2.8L III USM nie tylko mieści dużo w kadrze. Odpowiednio wykorzystany pomaga pokazać relacje pomiędzy obiektem, człowiekiem i przestrzenią, od restauracyjnego stolika po panoramę miasta i ruiny dawnego pałacu.
Sprzęt omawiany w tekście znajdziesz w ofercie InterFoto.eu
